یه یادداشت کوچیک قبل از اینکه برامون بنویسید
چند نسل پیش، آدمها روی کاغذ برای هم مینوشتن. یه نامه ممکن بود چند روز، حتی چند هفته طول بکشه تا برسه. کند بود، و همین کندی اغلب باعث میشد آدمها کلمههاشون رو با دقت بیشتری انتخاب کنن.
امروز یه پیام در یک ثانیه از این سر دنیا به اون سر میرسه و میتونید با میلیونها نفر حرف بزنید. این چیز خوبیه. ولی وقتی همهچیز سریعه، راحت یادمون میره این سرعت چه هزینهای داره، هم برای همدیگه و هم برای زمینی که با هم توش زندگی میکنیم.
فکر میکنیم این ارزش یه مکث رو داره.
بهزودی نشانی پستیمون رو اعلام میکنیم. دوست داریم چند کلمه هم روی کاغذ بگیریم، دستنویس و بیعجله. تا اون موقع، همهی راههای دیجیتال بازه و از هر پیامی خوشحال میشیم، گرم یا انتقادی، کوتاه یا بلند.
به آیندهای که هم پیشرفته باشه و هم با زمین مهربون.
تیم مجله DeadEarth

