همهی ما تا حالا حداقل یک بار، یک یا چند بازی را تجربه کردهایم. هر بازی برای ادامه پیدا کردن، به رعایت اصول و قواعد خودش نیاز دارد. توی هر بازی، بعد از برد یک دستآورد وجود دارد و بعد از باخت یک تجربه. هر بازی هم یک نقطهی شروع دارد و یک هدف برای تمام شدن؛ بازیکنها با سیاستهای شخصی خودشان برای رسیدن به آن هدف تلاش میکنند.
حالا فرض کنید زندگی ما هم در واقع یک بازی است. این بازی خیلی بزرگ و پیچیده است، برای همین در قدم اول یک شبیهسازی خیلی ساده از آن میسازیم.
سازندهی بازی: از نظر اقشار مختلف متفاوت است و در این نوشته هم اهمیتی ندارد.
هدف بازی: از دیدگاه ما، هدف اصلی تکامل روح و قدرت ذهن آدم است، نه فقط تکاملهای فیزیکی. البته این هم از نظر اقشار مختلف متفاوت است و در این نوشته کماهمیت.
بازیکنها: شاید فکر کنید تنها کاربرهای این بازی آدمها هستند. درست است که آدم بازیکن اصلی این بازی است، ولی در کنار او بازیکنهای زندهی دیگری هم هستند که بازی و محیط آن را کامل میکنند.
توی تمام بازیهایی که تجربه کردهاید، برنده یک نفر یا یک تیم بوده است. تفاوت اصلی این بازی بزرگ زندگی همینجاست. این بازی برای تکامل و اتحاد ساخته شده، نه برای حذف و برتری فردی. در واقع آدم برای بالا بردن سطح تکامل نژاد خودش وارد این بازی میشود. ولی متاسفانه در طول رشد فیزیکیش، مسیر رشد فکریش عوض میشود.
آخرین بخش بازی، زمین آن است. بخشی که تاکید ما در این نوشته روی آن است. زمین بازی، جای مشترک همهی کاربرهای زندهی این بازی است، نه فقط آدم.
این زمین از چیزی که فکر میکنیم هوشمندتر است. طوری که اگر در یک نقطه به آن آسیب بزنیم، ممکن است روی بقیهی نقطههایش هم اثر بگذارد؛ اثری که امروز اسمش را بلایای طبیعی گذاشتهایم.
این زمین از اولین روز بازی زنده بوده است. تجربههایی را پشت سر گذاشته که حتی توی تاریخهای سنگنوشتهی خودمان هم نداریم. پس دوستی و ارتباط با آن، شاید از سالها تحقیق و پژوهش مفیدتر باشد. سلامت زمین بازی، اصلیترین راه ادامهی این بازی بوده و خواهد بود. پس برای این اصل، در هر زمینهای که توان دارید تلاش کنید و قدم بردارید.
پیشرفت تکنولوژی در این چند دههی اخیر فایدههای زیادی برای آدم داشته، ولی بهطرز عجیبی شدت گرفته است. عجیب، چون با این سرعت دارد به همان پیشرفت فیزیکی آدم هم آسیب میزند. مثلا یک اختراع یا دستآورد توی یک زمینه کار ما را راحت میکند، ولی دهها اثر غیرمستقیم و مخرب روی خودمان میگذارد؛ جدا از اثری که روی زمین دارد.
افزایش تولید و مصرف برق، ساخت باتریهای جدید و زیاد شدن زبالههای فضایی، مستقیم روی سلامت زمین اثر میگذارند. این اثر خیلی ساده توی چرخهی طبیعت باقی میماند. آدم هم از همین چرخه تغذیه میکند: آب، هوا، خاک. و اینجوری هزاران بیماری عجیب شکل میگیرد. همه دنبال درمان و کشف علاج میگردند، در حالی که از ریشهی شکلگیری بیماری غافل میشوند.
سلامت بیشتر زمین یعنی سلامت بیشتر روح و جسم آدم توی این بازی.
سلامت بیشتر زمین یعنی کاشت درختهای بیشتر.




