خبر
شرکت آمریکایی «گلوبالستار» میگوید فرانسه ماهوارههای نسل سوم او را تأیید کرده است. این شرکت خبر را روز ۹ نوامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد. نام این سامانه «سی-۳» است.
وزارت دیجیتال فرانسه ۲۰ سال اجازهی استفاده از فرکانسها را داده است. وزارت فضای فرانسه اجازهی پرتاب و کار ماهوارهها را برای ۱۳ سال داده است. ۱۳ سال همان عمر طراحیشدهی ماهوارههاست.
سامانهی «سی-۳» ۴۸ ماهوارهی کارکن و ۶ ماهوارهی یدکی دارد. همه در ارتفاع ۱۴۱۴ کیلومتری از زمین میگردند. ماهوارهها مستقیم به گوشیها پیام میفرستند. شرکت «امدیای اسپیس» آنها را میسازد. پرتاب برای ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است.
آمریکا هم روز ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ این سامانه را تأیید کرد. کمیسیون ارتباطات فدرال شرط گذاشت: تا ۱۱ اکتبر ۲۰۳۲ دستکم ۲۴ ماهواره باید کار کنند. «گلوبالستار» میگوید سامانه حالا در بیش از ۲۰ کشور مجوز دارد.
ماهوارههای «سی-۳» چطور ممکن است به زمین آسیب بزنند؟
- قطعی: کمیسیون ارتباطات فدرال در ۱۶ اوت ۲۰۲۴ نوشت: خراب شدن حتی یک ماهواره در ارتفاع کاری «گلوبالستار» زبالهای بلندمدت میسازد. «سی-۳» هم در همین ارتفاع کار میکند.
- شرکت میگوید: فرض کنید ماهوارهای در ارتفاع حدود ۷۰۰ کیلومتری کنترلش را کامل از دست بدهد. بازگشتش به جو ۸۶۳ سال طول میکشد. نرمافزار «ناسا» بعد از سال ۲۱۰۰ حساب نمیکند. پس شرکت احتمال برخورد را در این حالت نتوانست حساب کند.
- قطعی: همان کمیسیون نوشت: طرح ماهوارههای نسل اول این بود که در مدار گورستانی رها شوند. این مدار در ارتفاع حدود ۱۵۱۴ کیلومتری است.
- برآورد ما: تکههای ماهواره هنگام بازگشت به جو ممکن است به زمین برسند. «گلوبالستار» در ۲۰۲۴ برای هر ماهوارهی جایگزین حساب کرد: احتمال آسیب به یک نفر ۱٫۹۵ در صد هزار است. این حدود ۱ در ۵۱٬۰۰۰ است. فرض ما: ماهوارههای «سی-۳» هم همینقدر خطر دارند. با ۵۴ ماهواره، خطر کل ۵۴ ضرب در ۱٫۹۵ در صد هزار است. این حدود ۱ در ۹۵۰ میشود. خطر هر ماهواره کوچک است. ولی با هر ماهوارهی تازه، جمع خطرها بالاتر میرود. آیا یک سرویس پیام برای گوشی ارزش این خطر را دارد؟
ماهوارههای «سی-۳» چطور ممکن است به زمین کمک کنند؟
- شرکت میگوید: ماهوارههای جایگزین ۲۰۲۴ را با موتور برقی از ارتفاع ۱۴۱۴ کیلومتری پایین میآورد. مدار تازه طوری است که ماهواره در ۵ سال به جو میرسد. ماهوارههای نسل اول در مدار بالا رها شدند. این برنامهی تازه بهتر از رها کردن است. این برنامه برای ماهوارههای جایگزین ۲۰۲۴ بود، نه برای «سی-۳».
- قطعی: کمیسیون ارتباطات فدرال از «گلوبالستار» میخواهد هر ۶ ماه گزارش بدهد: کدام ماهوارهها به هم نزدیک شدهاند. برای ماهوارههای جایگزین ۲۰۲۴ هم شرط گذاشت: هر شکست در پایین آوردن ماهواره باید ظرف ۱۰ روز گزارش شود.
جمعبندی ما
برای زمین، پایین آوردن ماهواره در ۵ سال بهتر از رهاکردنش در مدار بالاست. ولی خراب شدن ماهواره در ارتفاع بالا خطر دارد. شرکت برای ارتفاع ۷۰۰ کیلومتری ۸۶۳ سال حساب کرده است. ارتفاع کاری «سی-۳» بالاتر از آن است.
پیشنهاد ما: «گلوبالستار» برنامهی جمعکردن ماهوارههای «سی-۳» را منتشر کند. هر سال هم اعلام کند چند ماهواره تا پایان عمر به مدار پایین آمدهاند.
نظرتان را بگویید
آیا شرکتها باید پیش از پرتاب، برنامهی جمعکردن ماهوارههایشان را منتشر کنند؟ برای ما بنویسید. مطالب بیشتر در کیهان. تازه به ما رسیدهاید؟ معرفینامهی ما را بخوانید.
منابع
- Globalstar، France Authorizes Globalstar’s Third Generation C-3 System for International Operations، ۹ نوامبر ۲۰۲۶ (متن بیانیه در Stock Titan؛ ۲۰ و ۱۳ سال، ۴۸ و ۶ ماهواره، ۱۴۱۴ کیلومتر، بیش از ۲۰ کشور).
- SpaceNews، Globalstar approved to deploy next-gen direct-to-device constellation، ۹ نوامبر ۲۰۲۶ (تأیید فرانسه، ۵۴ ماهواره، شروع پرتاب در ۲۰۲۷).
- Via Satellite، FCC Authorizes Globalstar’s C-3 Constellation for Direct-to-Device، ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ (تأیید آمریکا، «امدیای اسپیس»، پیام مستقیم به گوشی).
- SatNews، FCC Grants Globalstar Authorization for Third-Generation C-3 Satellite System، ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶ (شرط ۱۱ اکتبر ۲۰۳۲ و گزارش هر ۶ ماه).
- SpaceQ، Globalstar updates FCC on its planned C-3 satellite constellation، ۵ ژانویه ۲۰۲۶ (همان مدار کاری ماهوارههای قبلی).
- FCC، Order and Authorization DA 24-825، ۱۶ اوت ۲۰۲۴ (زبالهی بلندمدت، ۸۶۳ سال، مدار گورستانی ۱۵۱۴ کیلومتر، موتور برقی و ۵ سال، خطر ۱٫۹۵ در صد هزار، گزارش ظرف ۱۰ روز).




